Ağaca tırmananlar

22 Mart 2012 Perşembe

öksürük

  Şu son iki-üç gündür bende bir hastalık halleri var. Böyle öksürüyorum, bacaklarım kırık kürdanlar gibi dik durmuyor -ki bu zayıf hissetmemi sağlıyor-, başım arada ağrıyor, iştahım y...hayır iştahım gayet yerinde ve öksürüyorum. Ama aşırı bi öksürüyorum.

  Geçen gün anneme yalan söyledim "sanırım hastayım öhö öhö evde kalayım." diye ve gerçekten hasta oldum. Ne demişler Allah'ın parmağı yok ki göze soksun. Neyse. İşte son iki-üç günün son bir-iki günüdür bu öksürükle okulda hayatta kalmaya çalışıyorum.

 Bugün gayet iyi gittim aslında, öksüre aksıra sınava girdim çıktım, 5. dersi ettim. Edebiyattaydık, kendime kağıttan yelpaze yapıyordum, birden tam bir katlama kalmışken bana bir şey geldi; boğazıma sanki bir şey kaçmış gibi ben tıksırıklar içinde kalakaldım. Sessizce öksürmeye çalışıyorum, daha beter artıyor; su içmeye çalışıyorum, olmuyor....bir baktım nefes alamıyorum. Nefes almak için ağzımı açtığımda öksürükler çıkıyor, burnumdan almaya çalışsam burnumda öksürüyorum resmen. Derken gözlerimden yaşlar boşanmaya başladı ama ağlama diye bir şey yok ortada, böyle hık mık şeklinde can çekişmeye başladım.

  Sonra Nadide mi farketti, bir şey oldu, "hocaaaaam." dedi ben de güçbela "hocam biraz çıkabilir miyim?" dedim, kapıyı açmamla patlattım öksürükleri. Ama nasıl öksürüyorum, resmen iç organlarımı kusacağım, öyle. Hoca da kusuyorum sanmış zaten, peşimden Nadide'yi yolladı. :D

  Biz yürüyoruz ama ben nefes alamıyorum, öksürdükçe öksürüyorum, içime nefes çekiyorum sonra çekemeden öksürüyorum derken idareye çıktık, hoca izin kağıdını yazdı, tak iyileştim. Yani kriz geçti. :D  Oturdum oraya nöbetçinin yanına, nöbetçi de İlay'mış, konuşuyoruz; birden bana bir kriz daha geldi. Öksürüyorum, öksürüyorum, koridorlar yankı yapıyor diye öksüremiyorum, koştum camı açtım o panikle; ama camlar da yüksekte ben de zıpladım, aşağı sarktım. Okulun ikinci katının camından aşağı sarkıyorum, ve öksürüyorum. Ama nasıl öksürüyorum. Sonra İlay indirdi beni camdan, babam geldi, gittik öksürükler içinde.

  Doktora gittik, sinüzit değilmiş! 16 yıllık hayatımda ilk defa sinüzitin sebep olmadığı bir hastalık geçiriyorum, çok gururluyum. Bir sebebi de yok işte, boğazımda gıcık varmış. Doktor resmen "Valla kısmet. Sen bu ilaçları iç bakalım nolacak." dedi. Bir de aile hekimi ha. Adı da bir garip zaten. Neyse.

  Öksürmemi de yasakladı. Boğazlarım tahriş oluyormuş öksürdükçe. Şimdi daha beterim. Öksürük gelince kendimi yumrukluyorum. Hasta insan öksürür arkadaş.
  ÖHÖ ÖHÖ
  ÖHÖĞ ÖHÖĞ.
  ÖÖÖHHHHHHHHHHHHHHHHHHÖÖÖÖÖÖÖÖÖÖĞ ÖHHHHHHHHHHHHHHHHHHÖÖÖÖÖÖÖÖÖĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞ.

gelecekten not: 23.03.2012
 yıldız doktordan aldığı öksürük şurubunu içip uyur, sabah kalktığında hastalıktan gebermektedir. doktora tekrar gider, bu sefer ileri düzeyde geleneksel bir sinüzite yakalandığını öğrenir. sonra doktorun o afilli muayene yatağından kalkar, hafifçe yürür, "duygularımla oynadınız....beni kandırdınız....artık....artık yaşamamın bir amacı yok!" der ve masadaki 'doktorun boğaz kontrolü için kullandığı o çubukların durduğu kutudan' bir çubuk alarak karnına saplar. ama üstünde öncesinde annesinin zorla giydirdiği kalın kış paltosu vardır, hem zaten o şey kesici de değildir. yine yıldıza hasret, yine yıldıza hüsran. 

sinüzitmişim ulan.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Bu aralar bunu dinliyorum

Bu aralar bunu dinliyorum
hurtsün solisti "dünya mirasları" listesine alınmalı