Ağaca tırmananlar

5 Kasım 2012 Pazartesi

koro


 Artık hepiniz benim anamın karnından çıktığım günden beri o korodan bu koroya koştuğumu, her daim bir "koro" üyesi olduğumu biliyorsunuz. Evet, neredeyse her yıl bu konuyla ilgili yazıyorum ama yılmadan tekrar yazıp özetleyeceğim, sıkılmadan okumaya çalışın çünkü sonunda şarkı var türkü var. :D

  Yıllarca ilkokul korosunda, sonra bağımsız bir türk sanat müziği korosunda, sonra  geldiğim lisede yıllllarrrcaaaa -ve hala- yılsonu, öğretmenler günü, çanakkale haftası, bilmemne şeysi korolarında çalıştım.

  LAKİN! Bir koro olayı vardı ki, adımı çıkardı, bunu da hepiniz biliyorsunuz; artık kaçıncı sınıf pek emin değilim 7 olabilir, evet 7. sınıftayken tüm yıl çalışıp çıktığımız, boğazlarımızı patlattığımız alın teri konserin ortasında, birden açlıktan düşüp bayıldım. DIRIRPŞRŞRŞRŞR.

  Bunun yanında bir de sahnede güm güm güm yapan bir şey var, bilirsiniz; hah hah şey, kocaman boyum kadar hoparlörler var sahnede; bunlar "gümmm..." "gümmmmm..." "gümmm.m.m.." yapıyor. Bunu duyunca benim kalbime bir şeyler oluyor, sanki dışarı fırlayacakmış gibi oluyor; bana bir hal geliyor öyle olunca. Ama hamamizade çok büyük bir konser salonudur, heralde o yüzden öyle oldu. SAĞLIK SORUNU MU BU???? sahfkfjhdsff.

  Neyse bu olaydan sonra hem kendi gözümde hem insanların gözünde adım sahne korkulu kıza çıktı. Evet, sahne korkum var. İnsanların hepsinin birden bana bakması berrrrrrbattttt. Çok kızarıyorum, patlıcana dönüyorum.

  Ama bu konserden önce, daha küçükken, "benim gönlüm bir kelebek" adlı bir şarkı söylemiştim, patur kütür söylemiştim hiç de çekinmemiştim... Nolduysa bayıldıktan sonra oldu. :D Sonraki konserde de bayılacağım sanıp çaktırmadan sahne arkasına kaçmıştım, hatırlıyorum...

  Sonra 8. sınıftayken okul bahçesinde Zombie şarkısını söylemiştim, çok ergendik yea. In yor heeeeeeeeeed in yor heeeeeeeeeeedd zombeeeeeeee zombeeeeeee zombe e e e e e e e vats in yor heeeeeeeeeed...... Onda da çekinmrmiştim, çok hoştu. Belki de sadece açlıktan bayıldığım için bayıldım. Çünkü hiçbir şey TEK BİR ŞEY yememiştim ve 2 saatlilk provanın hemen ardından hiç oturmadan 3 saatlik bir konsere çıkmıştık. Evet bayıldım, çünkü açtım. Karnım açtı.

  Ne zaman geldik liseye, ben sanıyorum ki her şey High School Musical gibi olacak, ben sololar içinde hoplaşıp zıplaşacağım; yanımda da sarışın maviş bir manitam olacak düetler yapacağız; ki öyle olmadı tabii ki. Hadi koro neyse de sarışın maviş manita olayında uzaya uçmuşum, epey uçmuşum jkherld. Şaka yapıyorum, öyle bir şey olsun siye hayal etmedim. Hıhhğmğ. :D
  Ama geçen yıl Çanakkale Şehitleri Haftası'nda keman çaldım, gayet de iyi gittim. Korkmadım, hata yapmadım; sadece biraz geç başladıM şarkıya heyecandan :D :D :D Yine de sonunda okulun bir müzik olayına bireysel olarak katılmam çok güzeldi. Sahneden indikten sonraki o duygu hiçbir şeyle değiştirilemez. O kadar.....mutlu ve havalı oluyorsun ki....ben düz yolda güvensizlikten yürüyemiyorum; embesil gibi oluyorum....ama ne zaman bir sahneye çıksam, şarkımı söylesem ve insem, farklı bir insana dönüşüyorum. Günün geri kalanı çok güzel geçiyor. Çok kuğul ıhıhğm. Kuğul ıhhımğmğm.

  Sonra aynı yıl koronun içinde üç sesli bir şarkıda üçüncü ses olan nadir kızlardan biriydim, kendimize "altın kızlar" diyorduk, bununla da hava atabilirim sanırım. ATTIM GİTTİ.

  AMMAA VE LAKİN bu yıla geldiğimizde, evet, bu yıl, sınıfımın tm sınıfı ile birleştirilmesiyle resim yerine müzik seçebildim ve müzik hocam bana bir SOLO VERDİ.

  BANA VERDİ.
  BANANAAAAA
  BONOMONO DUP DUUBU DUDUP.

  Fakat o da benim kirli koro geçmişimi bildiği için korkuyor. Ama şarkıyı en güzel benim söylediğimi söyledi, ama sahnede cesur birini istediğini söyledi, ama bana sende batılı ses var dedi AMA AMA AMA!

  Bakın size söyleyeceğim şarkıyı kaydettim, burada biraz hızlı olduğu için nefes nefese kala kala ve çirkince söyledim, evet, ama yine de sanırım nakarattan kazanıyorum. Bilmiyorum ya siz dinleyin, ben bunu müzik hocama dinleteceğim çünkü onun yanında söyleyemiyorum bir türlü sesim çıkmıyor; buradan anlasın sesimi. Ama tekrar dinledim gerçekten çirkin söylemişim. Oy Allah.

  Çok garip ya. Her insan piyanonun yanında müthiş söyler; ben piyanonun yanına geçiyorum sesim çıkmıyor. Piyano beni bastırıyor. Bana mikrofon lazım. İlerde tüm insanların ağzına mikrofon yerleştirilecek, boğazımızda bulunan bir tuştan sesini açıp kısacağız. Ya da boğazımızda bir usb girişi olacak, oraya taşınabilir mikrofon takacağız. Hıhıhğmğmğmm. Evet. :D

  Neyse, iyi dinlemeler diliyorum sizlere, hepiniz şimdi benim bunu söylerken yere yapıştığımı sonra da sahne arkasında bir somon ekmek arası köfte yediğimi hayal edin.

 Şarkının videosunda neden beş yaşındaki halimin resmi var peki. :D Neden. :D
video

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Bu aralar bunu dinliyorum

Bu aralar bunu dinliyorum
hurtsün solisti "dünya mirasları" listesine alınmalı