Ağaca tırmananlar

5 Şubat 2013 Salı

17.5 yaş sendromu

   Doğumgünümün ne kadar geç bir vakitte olduğuyla ilgili o kadar çok söylendim ki, artık bunu bilmeyen kalmadı, eminim. Evet arkadan "YİNE Mİ BU MESELE!" diye bir çığlık yükseldi, duyyydummmm.
 
   Arkadaşları Nisan ayından itibaren patır kütür 18ine girecek ve hemen vekaletnamesiz Batum'a gidebilecek bir insan olarak belki "pff ya ben niye grmiyrm off anne dha erkn dgrsaydn bni" demem gerekirdi ancak....gerçek şu ki 18 yaşına girecek olma gerçeği beni korkutuyor. Hem de çok korkutuyor. Mideme kramplar giriyor, içime öküz oturuyor. Yüzleşmek istemiyorum. YGS ile de yüzleşmek istemiyorum.

   Bir kere 18 yaşıma girdiğim zaman eve gelen misafirlerden kaçıp odama saklanamayacağım. Çünkü o zaman kimse "Çocuğu rahat bırakın ya.." demeyecek. Aksine herkes "Sultan'ın bi kızı var ayy birr suratsızz bir domuşukkk iki dakika yanımızda oturmadı vallahi, bir de üniversiteye gidiyor ha...evde kalır bu kız ayıppp cık cık cık annesi hiç mi terbiye verememiş." diyecekler. :D :D

  Olay tamamen "çocukluk" benim için aslında. Çoğu yaşıtımda-hatta benden küçük sübü sübyanlarda hatta ve hatta aslında dünyadaki tüm kız nüfusunda bir büyüme hevesi var. Bunun ilk dışavurumu da topuklu giymek oluyor. Ama ben.....çocuk olmak istiyorum.

  İlginç bir şekilde sanki 18'ime girersem üzerime çok büyük bir yük yüklenecekmiş gibi geliyor. Ki öyle de olacak. Artık kimsenin manda ve himayesinde olmayacağım (aslında bizim ailede reşit yaşı 30 da bakmayın işte) koca dünyada yalnız bir birey olacağım. Ama yaaa ben şu anki halimle, yani sabah kalkıp çizgifilm kuşağı izleyen, yasal olarak çocuk sayılan ve bu yüzden sürekli vekaletname alması gereken halimle çok mutluyum. Eninde sonunda büyüyeceğimizi biliyorum ve bu yüzden çocuk olmanın tadını sonuna kadar almak istiyorum.

  18 olduğum zaman kessssssssssssinlikle bir gelecek kaygısı yaşamaya başlayacağım. "Ulan geldim kaç yaşıma hiçbir başarım yok. Elin 4 yaşındaki çocuğu bateri çalıyor tüm türkiye tarafından tanınıyor ben napıyorum yaaa ben napıyorum burda yaa offff bana nolacak nasıl olacak çok geç kaldım bence artık her şey için gideyim bir mezar açtırayım orada yatıp ölmeyi bekleyeyim." diyeceğim. Evet.

   Ama eninde sonunda bu gerçekleşecek, düşündüğümün aksine belki de hayatımın en güzel zamanları olacak. Sonra gözümü bi açacağım 26 yaşında olmuşum. Ondan sonrası "Abovvvv." işte....

  Bana bir seçme hakkı verseler tekrar tam 15 yaşıma dönmek isterdim. 15 yaş benim için harika bir yaştı. Hayatımın en büyük başarılarını gerçekleştirmiştim. İngiltereye gittim, kitap yazdım, okuldaki müzik etkinliğinde kemancılık yaptım(çok imkansız bir durumdu nasıl gerçekleşti nasıl), olimpiyatlarda çalıştım....bir kere 15 yaşıma elijahtan doğum günü mesajı alarak girdim ben la siz kimsiniz djfgdsfj. 15 olmak istiyorum ben 17 çok büyük, hele 18 olunca bunun yükünü kaldıramam.

  Şu an itibariyle tamı tamına 17 yıl 5 ay ve 12 gün'dür bu dünyada yaşıyorum. Valla helal olsun nasıl hayatta kalmışım, uzun bir süre bence. :D Offff büyümeme az kaldı ya.. İstemiyorum... İSTEMİYORUMMMMMMMMMMMMMMMM.

 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Bu aralar bunu dinliyorum

Bu aralar bunu dinliyorum
hurtsün solisti "dünya mirasları" listesine alınmalı