Ağaca tırmananlar

8 Aralık 2013 Pazar

"son" ve ötesine

Her şeyin bitmediğine dair küçük bir hatırlatma

"Mutlu Son" yazısına gelen tüm yorumlar gözlerimi doldurmasaydı HER ŞEY DAHA KOLAY OLABİLİRDİ. 

Saat sabahın 3ü, ama bir türlü uyuyamadım, böyle saçmasapan sebepsiz bir sıkıntılanma hissettim, sonra kalkıp "Bi saniye.........ben midedeki bu kusmaklık hissini biliyorum.....benim........benim......blog yazasım var." dedim.

 Hayır, tabii ki böyle bir şey demedim, olayı dramatize ediyorum. Yoksa bu anca....filmde bile olmaz, bu sahneyi film israfı görüp çekmezler, çekseler de keserler "vay amık kamera açık kalmış" diye. Ve de zaten gece 12de bir poşet doritos yersen kusmaklık olursun. NEYSE. 

"Blog" kelimesini düşününce küçük bir an için blogumu bitirdiğimi hatırlayamadım. Hatırlayınca da üzüldüm. Ama sonra birden, üzülmenin gereksiz olduğunu farkettim çünkü blogun bitmesi aslında bir bitiş değil ki. 

Şu an sonbahardan kışa geçmemiz gibi. Çocukluktan gençliğe(hala çizgifilm izleyebiliriz HALA), yüzüklerin efendisinden hobbite ne bileyim bir yerden bir yere geçmek gibi. Keşke bitmeseydi ama maalesef bitti ki kimse yeni gelen mevsime "bu mevsim olmamış ya bunu kaldırsınlar öncekinden devam edelim" şeklinde bir şikayette bulunmayacak. (Bunu okuyanların %99u anında HİÇ DE BİLE deyip yaz tatiline dönmeyi talep etti.)

Sorun şu ki ben blogu sizler için açtım. İlk açtığımda okuyan tek kişinin (kendi iradesi dışında okuyan) arkadaşım olduğu gerçeğini göz önüne almasak da ben okunsun diye açtım onu. Tammmmmmmmmmmmaaamen anonim olmak istesem, şu an bu şeylerle uğraşıyor olmaz günlüğüme yazıyor olurdum. Hiçbir zaman kendim için yazamadım bu yüzden insanlara günlüklerimi de gösterdim lan. Böyle saçmalık mı olur jkhsdkjsd. Okunsun diye yazdım ben. Okunmak istenince de "hayır lan utanırım okuma sakın bananem" diye cırlayıp utanmak için yazdım. Ben okutacam. 

Buraya yazmayı benim için müthiş eğlenceli yapan sebeplerin zor ve çekilmez yapanların altında kalması beni üzüyor. Ama benim için artık gerçekten zor olmaya başlamıştı. Birine sövecem "ama okuyo o ya" ötekinin dedikodusunu yapacam "ama okursa ağzıma eder" bir diğeri anlatmam gereken olaya dahil "ama bu da okuyo yaaaaaa" diyorum sonra anlatacak olay kalmıyo. Birin kessem ve burda anlatmak istesem o çocuk onu okusa onu geçtim anam okusa nolacak bacılar? Hak verin.

BU YÜZDEN. YENİ BLOGUMU çok gizli ve ince bir şekilde o yazıya yerleştirmiştim arkadaşlar lütfen yani. Tabii ki okumanızı istiyorum, ne sandınız. Ama herkes de okusun istemiyorum sonra işler birbirine giriyor siz okuyun. Anlamış olmanız gerekirdi lan illa twitterda link mi paylaşayım? ÖLEH MİH.

Goril deneyini biliyor musunuz? Size "dikkatle izlemeniz gereken" bir video izletiyorlar, videoda önünüzden goril kostümü giymiş devasa bir adam geçiyor ama koca gorili videoyu izleyenlerin %90ı göremiyor. Ben de görememiştim mesela. Çünkü bazen bariz şeyler yerine gizli şeyleri aramaya çalışırız. Ama bazen de en gizli şeyler en bariz şeylerdir çünkü bir şeyi gizlemenin en iyi yolu onu söylemektir. Söylemeseydim çatlardım. En azından bu kadarını bilmeye hakkınız var. Bundan ötesi artık benim YENİ BLOGUMDA YENİ YAZI PAYLAŞTIM GİRİP OKUYUN demem olur. Ama for the record, yeni blogda daha bir yazı paylaşmadım. Ama blog gayet açılmış bir şekilde duruyor. 

Hepimizin şu sıralar sınavları- yapacak işleri- stresli dönemleri vs var. Bu yüzden eppppppey erken bir yılbaşı hediyesi veriyim dedim. Hadi göriyim sizi koçlarım. 
Make me proud. 

Bu aralar bunu dinliyorum

Bu aralar bunu dinliyorum
hurtsün solisti "dünya mirasları" listesine alınmalı